9. Ders ve Sınav

Bu güne kadar bu dersin katıldığım ve izlediğim bütün aktiviteleri benim için eğlenceli oldu. Yaptığım hatalar beni üzmek yerine onları fark edip telafi etmek için çabalamama neden oldu. Rezil olmaktan korkmadan tahtaya kalkmak büyük bir fırsattı.

Ama bugün durum biraz farklıydı. Mesele rezil olmak değil not kaygısıydı. O yüzden kendi performansımdan zevk alamadım. İşler planladığımdan hızlı ilerledi. Ama kendi performansımı sergiledikten sonrası gerçekten çok güzeldi. Sıramı savdıktan sonra diğer performanslar sınavın bir parçasından çok eğlenmek için yapılan anlatımlar gibi geldi.

8. Ders

Bu derste konuşulan şeyler bir insanın nasıl topluma faydalı bir birey haline geleceğine dair bir özet niteliğindeydi. “Etki alnındakileri değiştirmek için çabala ve bundan çok zarar görmemeye çalış.” Evet var olan sistemi kabullenip ona uyabiliriz ya da gücümüz yettiğince (etki alanımız dahilinde) değiştirmeye çalışabiliriz. Bunu yaparken şimşekleri üzerimize çekerek ağır hasar almamaya çalışmalı yani “ucuz kahramanlık”tan kaçınmalıyız. Tabi bir de olaylara anında müdahale etmek gibi bir hataya da düşmemek gerekiyor.

Diğer bir konu insanların değişemeyeceği ama öğrenebileceğiydi. Karşımızdaki insana “Bu iş neden böyle oldu?” demek onun savunmaya geçerek dışsal etkenleri suçlamasına neden oluyor. “Ne yapabilirdin ya da ne yapabilirsin durumun farklı olması için?” diyerek kişiyi öz eleştiri yapmaya ve çözüm üretmeye yönlendirmek daha etkili bir yöntem.

Son olarak doğaçlama aktivitesinde işlerin planladığım gibi gitmemesini kağıdın ön yüzündeki cümleyle başlayan akışı arkadaki cümleye nasıl bağlayacağıma çok odaklanmama bağlıyorum. Yani işleri biraz daha akışına bıraksaydım aklıma daha yaratıcı şeyler gelebilirdi.